Ahmet Hamdi Tanpënar

Unë dhe ti

Mos e pi, se të helmon në gllënjkën e parë

Vera që i ka derdhë gotës time fati yt

Më vë në gjumë në gji çdo natë

Çdo mëngjes në ballë vuajtja më puthë

Ti, je një pranverë njëzet vjeçe që

Në hijen tënde frynë era e lumturisë

Çdo rrudhë e rënë në ballin tim

I ngjanë një dimri të pa pranverë

'Eja', horizontet të thërrasin ty

Në duart tua lulet duke britë

Të thërret jeta më zë lartë

Dhe mua toka që e ke shkelë..

Lejla

Sontë në ëndërr Lejlen kam parë

Duke i qatje hallet më një qiri që digjej

Flokët e mëndafshta më dorën time ia kam thurë

Dhe si një rrip në qafë i kam varë

Sonte në ëndërr Lejlan kam parë

Lejla.. sy shkruar një bukuri shkretëtire

Flokët më të zeza se fatin i ke

Që ka ngritur kurth në rrugën e dashurisë

Loti që ka derdhë, është ahu që vuajt ka

Lejla.. sy shkruar një bukuri shkretëtire

Një pikë perle ishte në qerpikët e saj

Ëndrra e saj e mbushur më ankthet e dashurisë

Një tjetër bukuri ka në pikëllimin tënd

Një tjetër botë që eshtër zia e shpirtit tënd

Pa zë bëhet margaritar në qerpikët e tu

përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj)