Jëllmaz Erdogan

Emrin kishe pranvere

Kur ti flije qytetin kaplonte vetmia

Kur zgjoheshe ndërronte stina në timen fytyrë

Nuk e dije që fshehurazi të doja

Dashuria jote thahej në mua emrin kishe pranvere

Fustanin e valëvisje në sokakun tonë

Sokaku heshtej dhe të ndiqte ty

Nuk e dije që fshehurazi të vëzhgoja

Sytë e mi frikësoheshin nga sytë e tu

E kujtoj emrin kishe pranvere

Pritja jote në stacion ishte një festë në rrugë

Ishte sikur ndarje e pa fund shkuarja jote në shkollë

Nuk e dije që çdo mëngjes të përcillja

Zemra imë përgjatë tërë rrugës qante pas teje

E kujtoj emrin kishe pranvere

përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj)