Ja, nejzen qe nejit po i frynë
Kallxo ti çka asht tuj rrëfy
Sa e kajshme kjo melodi
Ky vaj qe neji e ka n'mrensi
Sa herë qe britmën e tij e ni
Ma prekë shpirtin në fellësi
Ma banë zemrën me nî butësi
Ma banë zemrën me nî dashtuni
Ja, nejzen qe nejit po i frynë
Jepma nejin nji frymë  t'ia dha
Nji frymë ashku, huzuri e sabri
T'përcjellne me sytë e perlotun që prej mallit Hakkut janë tuj kja
Jepma nejin nji frymë t'ia dha
Le t'kallxojnë shtatë vrimat e tij qe ashku jem kemalen mrri e ka
Let kallxon neji permes vajit t'vet
Se ky kulli jot fakir, ja, Hakk, n'zemër ka ashk, s'ka hased
Ja, nejzen qe nejit po i frynë
Kallxo neji çka asht tuj rrëfy
Ngo prej nejit, thotë Mevlana
Se ai t'ngjason ty, o njeri
Ngo nejin, e kit' melodi
Që vajton bashkë me ty,
Bashkë me frymën tane Huu, që me ashk ia ke fry...

F.B